Ferš FFA į Grasįrdalshnjśk 26. jśnķ 2010
Aš morgni laugardagsins 26. jśnķ, lagši vaskur hópur kvenna og karla frį Feršafélagi Akureyrar upp ķ gönguferš frį Reykjum ķ Hjaltadal. Markmiš feršarinnar var aš ganga į Ytri-Grasįrdalshnśk 1264m og einnig Reykjanibbu 1302m. Žessir fjallstindar eru viš Grjótįrdal sem er einn af hlišardölum Hjaltadals ķ Skagafirši.Einkum var žaš Grasįrdalshnjśkurinn sem freistaši, žvķ žaš er fjallstindurinn sem rķs yfir Blönduhlķšarfjöllin og sést vel žegar fariš er um Vatnskarš milli Hśnavatns- og Skagafjaršarsżslna. Įętlaš var aš ganga fyrst uppį Grasįrdalshnjśkinn og sķšan eftir fjallsbrśnum aš Reykjanibbu sem er fyrir botni Grjótįrdals, og žašan nišur Grjótįrdal aš Reykjum.
Vešur var įgętt skżjaš en hlżtt og višraši vel til gönguferša. Aš vķsu geršist žokan ansi nęrgöngul af og til og byrgši aš mestu sżn ofanķ hlišardali Blönduhlķšarinnar um tķma žannig aš śtsżn vestur yfir Skagafjörš var ekki alltaf sem best. Gangan uppį Grasįrdalshnjśkinn gekk įgętlega, viš gengum ašeins inn Grjótįrdalinn, stiklušum yfir Ytri-Grasįna og sķšan upp melhrygg sunnan viš hana. Žegar komiš var upp mesta brattan sveigšum viš sušur meš fjallinu og inn ķ Fremri-Grasįrdalinn, sem er fremur skįl en dalur žarna milli Grasįrdalshnjśkanna. Žetta eru nś heldur mótsagnakennd örnefni, žvķ ekki ber mikiš į gróšri žarna uppi.En žaš er vķst töluvert um fjallagrös žarna og nafngiftin ef til vill dregin af žeim. Sķšan var haldiš inn skįlina /dalinn meš hnjśkinn į hęgri hönd. Žaš er hęg hękkun žarna inn og töluvert grżtt. Žegar komiš var innundir botn į Fremri-Grasįrdalnum fórum viš upp bratta og lausa skrišu uppį hrygginn sem tengir Ytri-Grasįrdalshnjśk viš meginfjalliš. Rétt er aš benda į aš Grasįrdalshnjśkurinn Ytri, er eiginlega tveir toppar og er gengiš į žann innri og hęrri, sem er nęr meginfjallinu. Žaš tók į aš prķla upp skrišuna en allir komust heilir upp. Sķšan var lagt į tindinn, leišin žangaš virtist ekki įrennileg en reyndist aušveldari žegar į reyndi. Žegar upp var komiš var tekin drjśg stund ķ aš horfa til allra įtta og reyna aš finna nöfn į alla žį fjallstoppa mergš sem viš blasti.Aš žvķ loknu var brölt nišur į hrygginn aftur og tekin góš pįsa.
En svo hófst gangan langa aš Reykjanibbunni. Leišin eftir fjallsbrśnunum Grjótįrdals leit alls ekki illa śt, svona śr hęfilegri fjarlęgš, aš vķsu ansi löng. En ekki var allt sem sżndist, žvķ fyrir utan žaš aš vera löng, žį var hśn andstyggilega grżtt. Žaš hafši greinilega algerlega gleymst aš raša grjótinu žarna uppi. Žar aš auki lęddist žokan ķ Blönduhlķšar dölunum og skyggši į śtsżniš til vesturs. En meš seiglunni sem einkenndi žennan hóp hafšist žetta aš lokum og viš gengum sķšasta spölinn fyrir dalsbotninn ķ įgętu skyggni. Fjalliš fyrir botni Grjótįrdals er 1298m, ašeins 4m lęgra en Reykjanibban (1302m). Žašan er gott śtsżni yfir Tröllaskagann, allt austur til fjallanna viš Glerįrdal. Milli žessa nafnlausa fjalls og Reykjanibbunnar er lęgš og fęrt žašan nišur ķ Grjótįrdal og žar ętlušum viš nišur. Annars er Grjótįrdalurinn aš mestu hömrum girtur. Hluti hópsins dreif sig nišur og sleppti Reykjanibbunni en hinir röltu upp, žetta er dįlķtil hękkun en ekki mjög brött. Žaš er mikiš śtsżni af Reykjanibbunni, einkum yfir botn Hjaltadals og fjallanna viš Hörgįrdalinn. Lengst ķ fjarska sįst t.d. Strżta og fleiri fjöll viš Glerįrdal. Ekki var stoppaš lengi į toppnum, oršiš įlišiš og viš įttum eftir aš ganga nišur allan Grjótįrdalinn. Žaš var mikill snjór ķ dalbotninum og fremur mjśkur en brekkan ekki nógu brött til hraša för okkar nišur. Nešar sįum viš grżtta jökul urš žar sem snjónum sleppti og žar undan komu efstu lękir Grjótįrinnar. Viš žurftum aš vera hinum megin ķ dalnum til aš žurfa ekki aš vaša įna nešar svo įkvešiš var aš fara yfir lękina strax nešan viš uršina.
Viš höfšum tekiš eftir einkennilegri lęgš, eins og ummerkjum eftir jökullón efst ķ dalbotninum. Daginn įšur hafši Hjaltadalsįin veriš kolmórauš og full af aur, nokkuš sem var ekki vanalegt žegar komiš var fram į sumar. En žarna undir uršinni sįum viš skżringuna. Žaš hafši myndast stór krapablį eša tjörn uppi į jöklinum. Sķšan hafši vatniš fundiš sér farveg nišur ķ uršina og sprungiš fram meš feikna lįtum. Žaš hafši myndast žó nokkur ķshellir og lįgu jakastykki ķ įrfarveginum fyrir nešan. Klappirnar žarna ķ kring voru hreinlega žvegnar af vatnsflauminum sem hefur rušst fram. Žetta var ótrśleg sjón og brotsįriš eins og skólabókardęmi um grjótjökla. Žaš hefši veriš gaman aš stoppa lengur viš žetta nįttśrufyrirbęri, en hluti hópsins var komin ašeins į undan. Žaš var komin heimžrį ķ lišiš enda gangan oršin töluvert lengri en įętlaš var. Félagar okkar bišu eftir okkur nokkru nešar, alltaf betra aš halda hópinn. Grjótįrdalurinn ber nafn meš rentu, hann er grżttur og fremur seinfarinn. En žaš var gengiš rösklega og mikiš uršum viš fegin žegar viš komum fram śr dalsmynninu og sįum bķlana okkar standa į įreyrunum viš Biskupalaugina. Feršin tók rétt rśmlega 12 tķma og viš gengum um 30 km, eša eins og ein konan sagši: Viš höfum gengiš meira en hįlfan Ragga! (Ž.e. žetta var lengra en hįlfur Glerįrdalshringur.) Žetta var töluvert erfišari ferš en lagt var upp meš, en žetta var einstaklega jafn og duglegur hópur. Žaš er ķ raun allveg nóg aš ganga ,,bara uppį Grasįrdalshnjśkinn , ég męli ekki meš göngu eftir fjallsbrśnunum eins og viš geršum. Žaš eru fleiri leišir fęrar uppį hnjśkinn, en ég held aš žessi sé styst og einföldust. Trślega er aušveldast aš ganga į Reykjanibbuna upp śr Sušurįrdalnum, en žaš er sennilega lengra en aš fara inn Grjótįrdalinn. Aš lokum: Kęru feršafélagar, hafiš žökk fyrir skemmtilega og lęrdómsrķka ferš.
Una Žórey Siguršardóttir